Je zin krijgen in een vergadering
Als ik aan vergaderen denk, schiet altijd de naam Eduard Bomhoff door mijn hoofd. Bomhoff was in het kabinet Balkenende I namens de LPF minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en viceminister-president. De man, met een indrukwekkend cv, gedroeg zich tijdens vergaderingen bijzonder dominant. Als het hem niet naar de zin ging, klapte hij in zijn handen als een schooljuffrouw of rinkelde hij met een tafelbel. Moet je je voorstellen wat dat doet met de anderen in de vergadering. Als je als een kind tot de orde wordt geroepen, ben je vooral bezig met “hoe kom ik hier weg?” of “hoe pak ik hem terug?” — niet met wat hij inhoudelijk zegt.
Intelligentie is niet genoeg
Bomhoff, een bijzonder intelligente man, maakte met dit gedrag meer vijanden dan vrienden. En dat is zonde, want in een vergadering draait het zelden om wie het slimst is. Andere kwaliteiten zijn bepalender voor succes aan de vergadertafel.
Vergaderen is een vak
Vergaderen is een vak apart, waarin boerenslimheid belangrijker is dan de regels van het proces. Natuurlijk zijn zaken als agenda, notulen en actiepunten belangrijk, maar als die op orde zijn, komt het vooral aan op gedrag. De hamvraag is: wat zeg je — en vooral wanneer?
De kracht van zwijgen
In veel vergaderingen is er wel iemand die voortdurend aan het woord is. Vaak deskundig, vaak dominant, maar meestal niet degene die het verschil maakt. Als je echt wilt scoren, is zwijgen goud waard. Luister goed, wees alert, toon betrokkenheid — en wacht op jouw moment.
Wachten tot de ander instort
Neem een voorbeeld aan Ad Melkert, die erom bekend stond tot diep in de nacht door te vergaderen. Hij wist: op een gegeven moment worden mensen moe en toegeeflijk. Wie zijn energie spaart, slaat toe wanneer de ander het opgeeft.
Kies je strijd
Niet elk punt van onenigheid hoeft benoemd te worden. Misschien is het niet belangrijk genoeg, of zegt iemand anders wat jij dacht. Intussen kun jij je richten op sfeerbeheer, een grapje op z’n tijd, goed opletten en laten zien dat je voorbereid bent. Dan luisteren mensen echt als je eenmaal spreekt.
Grijp je moment – maar beheerst
Wanneer jouw moment komt, kun je alsnog de plank misslaan door ongeduldig of onverdraagzaam te worden. Je hebt lang gewacht, maar blijf rustig. Luister naar tegenargumenten — al is het maar voor de vorm — en wees bereid om goede aanvullingen op je idee te accepteren. Ga gestaag door richting je doel: je zin krijgen. Want daar draait het uiteindelijk toch vaak om.
1 antwoord
Stuur mij een e-mail als er vervolgreacties zijn.Stuur mij een e-mail als er nieuwe berichten zijn.